Hasan Gökalp – Aşık Hasan

HASAN GÖKALP - AŞIK HASAN

7 ocak 2013 – Mersin

Şiirleri sitenin kültür bölümünde şiirler kısmındadır

AŞIK HASAN<br /><br /><br /><br /><br />
Bir süre önce görüştüğüm kirvem Hasan Gökalp face Nimri sayfasında ve köy sitesi Nimri.biz’de yayınlamam için kendini tanıtan kısa özgeçmişini ve Nimri ve bölgemizi ilgilendiren şiirlerini bir defter içinde bana yolladı. Köyümüzün Hıdırali Güngör’den önceki muhtarı olan ve şairliğinden dolayı Aşık Hasan lakabıyla anılan Hasan Gökalp Mersin’de yaşamaktadır.<br /><br /><br /><br /><br />
Bana yolladığı belgelerin bir bölümünü dönem dönem face de ve tümünü köy internet sitesi www.nimri.biz ‘ de yayınlayacağım. Köy bellek ve kültür çalışmasına katkısından dolayı teşekkür ediyor, kendisine saygılarımı gönderiyorum. Kenan Öztürk</p><br /><br /><br /><br />
<p>AŞIK HASAN'IN  (HASAN GÖKALP)  İLETİSİ<br /><br /><br /><br /><br />
26 aralık 1939’da doğdum. İlk okulu Nimri’de okudum. İlk okul sonrası öğretmenim Mehmet Karataş, Akçadağ yatılı öğretmen okuluna başvurup, kayıt yaptırabileceğimi ve bu konuda yardımcı olabileceğini söyledi. Annem buna razı olmadığından kayıt yaptıramadım.<br /><br /><br /><br /><br />
Daha sonra İstanbul’a gidip aileme yardım etmek için çocuk işçi olarak çalışmaya başladım, Aldığım haftalığı anneme vererek ailemin geçimine yardımcı oluyordum.<br /><br /><br /><br /><br />
Askerden sonra köye dönmeye karar verdim. Köyde kendime ufak bir köy bakkalı açtım. Dededen kalma birde harap ve bakımsız bahçemiz vardı. Bir taraftan da orayı imar edip sebze yetiştirmeye başladım. </p><br /><br /><br /><br />
<p>Daha sonra ki yıllarda köyün muhtarlığını kazandım. Köylüler eski muhtarın kendilerini teşvik etmediğini ve köye faydalı olamadığını ifade ediyorlardı. </p><br /><br /><br /><br />
<p>İlk iş olarak köyün içme suyunu tahlil ettirdim. Köyümüz susuzluk çeken bir bölgedeydi ve aynı zamanda köyün bir tek çeşmesi vardı.  Bu çeşme köyün alt tarafında bulunduğundan, suyununda içmeye elverişli  olmadığı her halinden belliydi.<br /><br /><br /><br /><br />
Çünkü köy ve gübrelikler yukarıda, çeşme ise aşağıdaydı. Bu nedenle tahlilden içilemez raporu çıkmıştı. </p><br /><br /><br /><br />
<p>Su araştırmalarımız sürerken, bir taraftan da mezarlığın etrafını ağaçlandırıp koruma altına almak  istiyordum. Bu arada Keban Barajı çalışmaları da devam ediyor ve üretilen enerjinin dagıtım trafosu olabilecek bir yer Devlet Su İşleri tarafından aranıyordu. Yeterli vasıflara sahip bir yer bulunamadığı duyumunu aldım. Bizzat DSİ ‘ne başvurarak bahsi geçen trafo sahasının şu andaki yeri olan Kaş’taki Nimri ve Bayındır köylerine ait arazilerde uygun olabileceğini önerdim. Bunun üzerine gerekli ölçümler yapılarak, burası en uygun yer olarak Kabul edildi.<br /><br /><br /><br /><br />
Bu sayede köyümüze her zaman hizmet verecek bir yol yapıldı. Arazileri trafo için istimlak edilen Nimri ve Bayındır’lı köylüleri de devletten paralarını aldılar. </p><br /><br /><br /><br />
<p>Su sorununun çözümü içinde çevrede bizim gibi susuzluk çeken köylerden oluşan bir gurup kurup Arapkir yolu üzerinde Haraç mevkisinden suyu köylere getirdik. </p><br /><br /><br /><br />
<p>İstiyordum ki köyüm yolu ve suyu olan, yeşilliklerin noksan olmadığı bir yer olsun. Ama ne yazık ki   bunları yaparken köylülerin çok az kısmından yardım ve destek alıyordum. Buda benim uğraşım ve çalışma  hevesimi kırıyordu.<br /><br /><br /><br /><br />
Onun için muhtarlığımın ikinci döneminin ikinci yılında muhtarlığı bıraktım ve bir sure sonra da Elazığ’a yerleştim.<br /><br /><br /><br /><br />
Eğer benim düşündüğüm gibi birbirimize yardımlaşma, sevgi ve saygı ile sarılsaydık, biz İstanbul’da iki tane Nimri köyü kurardık<br /><br /><br /><br /><br />
Selam ve Sevgilerimle<br /><br /><br /><br /><br />
Hasan Gökalp

26 aralık 1939’da doğdum. İlk okulu Nimri’de okudum. İlk okul sonrası öğretmenim Mehmet Karataş, Akçadağ yatılı öğretmen okuluna başvurup, kayıt yaptırabileceğimi ve bu konuda yardımcı olabileceğini söyledi. Annem buna razı olmadığından kayıt yaptıramadım. Daha sonra İstanbul’a gidip aileme yardım etmek için çocuk işçi olarak çalışmaya başladım, Aldığım haftalığı anneme vererek ailemin geçimine yardımcı oluyordum. Askerden sonra köye dönmeye karar verdim. Köyde kendime ufak bir köy bakkalı açtım. Dededen kalma birde harap ve bakımsız bahçemiz vardı. Bir taraftan da orayı imar edip sebze yetiştirmeye başladım. Daha sonra ki yıllarda köyün muhtarlığını kazandım. Köylüler eski muhtarın kendilerini teşvik etmediğini ve köye faydalı olamadığını ifade ediyorlardı. İlk iş olarak köyün içme suyunu tahlil ettirdim. Köyümüz susuzluk çeken bir bölgedeydi ve aynı zamanda köyün bir tek çeşmesi vardı.  Bu çeşme köyün alt tarafında bulunduğundan, suyununda içmeye elverişli  olmadığı her halinden belliydi.    Çünkü köy ve gübrelikler yukarıda, çeşme ise aşağıdaydı. Bu nedenle tahlilden içilemez raporu çıkmıştı.
Su araştırmalarımız sürerken, bir taraftan da mezarlığın etrafını ağaçlandırıp koruma altına almak  istiyordum. Bu arada Keban Barajı çalışmaları da devam ediyor ve üretilen enerjinin dagıtım trafosu olabilecek bir yer Devlet Su İşleri tarafından aranıyordu. Yeterli vasıflara sahip bir yer bulunamadığı duyumunu aldım. Bizzat DSİ ‘ne başvurarak bahsi geçen trafo sahasının şu andaki yeri olan Kaş’taki Nimri ve Bayındır köylerine ait arazilerde uygun olabileceğini önerdim. Bunun üzerine gerekli ölçümler yapılarak, burası en uygun yer olarak Kabul edildi. Bu sayede köyümüze her zaman hizmet verecek bir yol yapıldı. Arazileri trafo için istimlak edilen Nimri ve Bayındır’lı köylüleri de devletten paralarını aldılar. Su sorununun çözümü içinde çevrede bizim gibi susuzluk çeken köylerden oluşan bir gurup kurup Arapkir yolu üzerinde Haraç mevkisinden suyu köylere getirdik. İstiyordum ki köyüm yolu ve suyu olan, yeşilliklerin noksan olmadığı bir yer olsun. Ama ne yazık ki   bunları yaparken köylülerin çok az kısmından yardım ve destek alıyordum. Buda benim uğraşım ve çalışma  hevesimi kırıyordu. Onun için muhtarlığımın ikinci döneminin ikinci yılında muhtarlığı bıraktım ve bir sure sonra da Elazığ’a yerleştim. Eğer benim düşündüğüm gibi birbirimize yardımlaşma, sevgi ve saygı ile sarılsaydık, biz İstanbul’da iki tane Nimri köyü kurardık Selam ve Sevgilerimle Hasan Gökalp

  • Veysel Öztürk Kivrem Hasan Gökalp in çocukluğumuzda köyün ileri gelenleri bugünün hakkın rahmetine kavuşanların isimlerini zikrettiği şiirini yayınladığından dolayı sonsuz teşekkürler.Hemen hepisi fani olan büyükerimi saygıyla anarken kivreme sağlık ve esenlikler diliyorum.
  • Selahattin Yalçıner .
    Kenan eline sağlık bu vesile ile renkli bir insanımızın birikimlerini sitemzie eklemiş olunacak.
    Hasan abime saygı ve selamlarımı yolluyorum…
  • Şevki Öztürk Kirveciğim, yazdığın şiir ve özgeçmişini beğendim.Bugünkü köyümüzü çok güzel tahlil etmişşin .Ben’de üç sene evvel gittiğimde ne eski insanları nede o eski heybetli evleri ( 5-10 tanesi hariç) görebildim. Bu bizlerin suçu.Yaşamında huzur,sağlık diler,ellerinden öperim.
You can leave a response, or trackback from your own site.

Yorum Yazın

You must be Yorum yazabilmek için Üye olmanız gerekmektedir.

Powered by WordPress | Designed by: Free Web Space | Thanks to Best CD Rates, Boat Insurance and software download
Content Protected Using Blog Protector By: PcDrome.